آیین نامه حقوق بیمه گذاران (آیین نامه شماره 71)

 آیین نامه شماره ۷۱

 شورای‌عالی بیمه با استناد به ماده ۱ و بند ۵ ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مركزی ایران و بیمه‌گری و به منظور:
·        تقویت اعتماد عمومی به صنعت بیمه و افزایش آگاهی عمومی از خدمات بیمه ای و شیوه عرضه آن
·        الزام بیمه گران به ارایه اطلاعات كامل، درست و به موقع قبل و بعد از صدور بیمه نامه به بیمه گذاران
·        الزام بیمه گران به تسهیل فرایند بررسی و پرداخت خسارت و رسیدگی به شكایات بیمه ای
 
 در جلسه مورخ ۲۳/۰۳/۱۳۹۱ "آیین‌نامه حمایت از حقوق بیمه‌گذاران، بیمه‌شدگان و صاحبان حقوق آنها" را در هفت فصل، سی و سه ماده و چهار تبصره به شرح ذیل تصویب نمود:
فصل اول: تعاریف
ماده ۱- واژگان و اصطلاحات مذكور در این آیین‌نامه صرف‌نظر از هر مفهوم دیگری كه داشته باشند با این تعاریف استفاده شده‌اند:
۱- بیمه مركزی: بیمه مركزی جمهوری اسلامی ایران
۲- عرضه کننده بیمه: شامل مؤسسه بیمه، نماینده بیمه و دلال رسمی (كارگزار) بیمه است.
۳- مؤسسه بیمه: شركت بیمه ای است كه دارای پروانه فعالیت از بیمه مركزی بوده و مجاز به انجام عملیات بیمه  است.
۴- دلال رسمی(كارگزار) بیمه: شخصی حقیقی یا حقوقی است كه در مقابل دریافت كارمزد، واسطه انجام معاملات بیمه بین بیمه گذار و بیمه گر بوده و شغل او منحصراً ارایه خدمات بیمه ای می باشد. دلال رسمی بیمه باید دارای پروانه دلالی رسمی بیمه از بیمه مركزی باشد.
۵- نماینده بیمه: شخصی حقیقی یا حقوقی است كه پس از اخذ مجوز فعالیت از یك شركت بیمه در مقابل دریافت كارمزد یا هزینه صدور به عرضه خدمات بیمه در یك یا چند رشته و به نمایندگی از جانب یك شركت بیمه طرف قرارداد همان شركت می پردازد.
۶- متقاضی خدمات بیمه‌ای: شخص حقیقی یا حقوقی است كه به منظور دریافت خدمات بیمه ای به عرضه‌كننده بیمه مراجعه می نماید.
۷- بیمه گذار: شخص حقیقی یا حقوقی است كه مشخصات وی در بیمه نامه یا قرارداد بیمه ذكرگردیده و متعهد به پرداخت حق‌بیمه است.
۸- فرم پیشنهاد بیمه: مجموعه پرسش‌هایی است كه بیمه گر به منظور شناسایی نیازهای بیمه ای، كسب اطلاعات در مورد موضوع بیمه، ارزیابی خطر و تعیین نرخ حق‌بیمه از متقاضی خدمات بیمه یا نماینده وی می پرسد و پس از پاسخ متقاضی و تكمیل فرم و امضاء آن توسط بیمه‌گذار یا نماینده وی، جزء لاینفك بیمه نامه محسوب می شود.
۹- بیمه نامه یا قرارداد بیمه: سندی كتبی مشتمل بر مشخصات و تعهدات بیمه گر و بیمه گذار و شرایط عقد بیمه است.
۱۰- حق‌بیمه: وجهی كه بیمه گذار در برابر اخذ پوشش و تعهد بیمه گر برای جبران خسارت وارده به موضوع بیمه در صورت وقوع یا بروز حادثه تحت پوشش بیمه نامه می پردازد.
۱۱- شرایط عمومی: قسمتی از مندرجات بیمه‌نامه به صورت چاپی است كه برای هر رشته بیمه ای، به صورت یكسان برای كلیه بیمه گذاران، توسط بیمه گر بر اساس مصوبه شورای‌عالی بیمه یا مجوز بیمه مركزی نوشته می شود. شرایط عمومی شامل مواردی از قبیل تعاریف و اصطلاحات، مقررات حاكم بر طرفین قرارداد، وظایف و تعهدات بیمه‌گر و بیمه‌گذار، خطرات اصلی تحت پوشش‌، خطرات استثناء شده، شرایط فسخ، انفساخ و ابطال بیمه‌نامه و نحوه حل اختلافات احتمالی آتی است.
۱۲- شرایط خصوصی: قسمتی از مندرجات بیمه نامه، شامل شرایط و اطلاعات خاص و ویژه و ‌یا پوشش‌های اضافی یا حذفی است كه بین بیمه گر و بیمه‌گذار معین، توافق می گردد. در صورت تعارض بین شرایط عمومی و شرایط خصوصی، شرایط خصوصی بیمه‌نامه بر شرایط عمومی مقدم است.
۱۳- شرایط پیوست بیمه‌نامه: متون استانداردی كه معمولاً توسط نهادهای بین‌المللی بیمه برای هر یك از رشته‌های بیمه به صورت شرایط استاندارد یا كلوز بیمه‌ای تدوین و در عرف بین‌الملل حاكم بوده و به بیمه‌نامه پیوست می‌شود و جزء لاینفك آن محسوب می‌گردد. شرایط پیوست بیمه‌نامه بر شرایط عمومی مقدم است. 
۱۴- الحاقیه: اوراقی كه به بیمه نامه ضمیمه شده و جزء لاینفك آن محسوب می شود و هر گونه تغییر در بیمه‌نامه از طریق آن صورت می گیرد.
۱۵- جدول بازخرید: جدولی است كه به بیمه‌نامه‌های عمر دارای ذخیره ریاضی پیوست می‌شود و ارزش بازخرید بیمه نامه در طول مدت اعتبار در آن مشخص می شود.
۱۶- جدول سرمایه مخفف: جدولی است كه به بیمه‌نامه‌های عمر دارای ذخایر ریاضی پیوست می‌شود كه سرمایه بیمه نامه در پایان دوره را در صورت توقف یا خودداری از پرداخت حق‌بیمه توسط بیمه گذار در طول مدت اعتبار بیمه نامه مشخص می  نماید.
۱۷- فروش اجباری بیمه: هر گونه فروش بیمه  بدون تقاضا و تمایل بیمه گذار یا ملزم كردن وی به هر طریقی به خرید بیمه یا خرید از یك بیمه گر خاص.
۱۸- اطلاعات شخصی: به اطلاعاتی از قبیل نام و نام خانوادگی، تحصیلات، نشانی محل سكونت و محل كار، كد پستی، شغل، شماره تلفن شخصی، كد ملی، شماره حساب بانكی، شماره كارت اعتباری، میزان درآمد و ثروت، عادت های فردی، بیماری های جسمی و روانی فردی و خانوادگی، قومیت، جنسیت و مذهب گفته می شود.
۱۹- بیمه زندگی(عمر): نوعی از بیمه‌های بازرگانی كه در آن انجام تعهد بیمه گر منوط به فوت و یا حیات بیمه‌شده طی مدت بیمه است.
۲۰- بیمه‌های غیر زندگی: عبارتست از كلیه رشته های بیمه بازرگانی به استثناء بیمه های زندگی.
۲۱- بیمه شخص ثالث: بیمه موضوع قانون اصلاح قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب مجلس شورای اسلامی
 فصل دوم: اطلاع رسانی و تبلیغ خدمات بیمه ای
 
 ماده ۲- منظور از تبلیغ بیمه ای هرگونه معرفی انواع خدمات بیمه‌ای است كه به منظور ایجاد تقاضا و تأثیر در فروش بیمه  به صورت متن، تصویر و صوت از طریق مطبوعات، رسانه‌های همگانی و یا سایت‌های اینترنتی یا هر ابزار ارتباطی دیگر انجام می‌شود.
 
ماده ۳- عرضه كنندگان بیمه باید از تبلیغات گمراه كننده خودداری نمایند. منظور از تبلیغ گمراه كننده تبلیغی است كه:
۱- موجب ابهام در تشخیص محصولات بیمه ای شود.
۲- وعده هایی خارج از پوشش های مقرر در بیمه نامه یا فراتر از عملكرد بیمه گر ارایه دهد.
۳- با شرایط بیمه نامه منطبق نباشد.
۴- با قوانین و مقررات بیمه ای و عرف بیمه منطبق نباشد.
ماده ۴- مؤسسات بیمه موظفند از انطباق تبلیغات بیمه ای شركت، نمایندگان خود و كاركنان آن با مقررات مربوط اطمینان حاصل نمایند و ضمن ایجاد سیستمی برای كنترل محتوی، فرم و روش انتشار تبلیغات بیمه  ای موارد زیر را ثبت و در دفاتر مؤسسه نگهداری نماید:
 
۱- اختصاص كد برای هر تبلیغ بیمه‌ای و نگهداری یك نمونه از هر تبلیغ منتشر شده به مدت حداقل سه سال
۲- تهیه گزارش برای هر تبلیغ بیمه‌ای به گونه ای كه این گزارش شامل مشخصات تبلیغ، روش، گستردگی و پوشش بیمه ای مورد تبلیغ باشد.
تبصره- مؤسسات بیمه موظفند قبل از انجام تبلیغات بیمه‌ای در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تایید بیمه مركزی را اخذ نمایند. عدم اظهار نظر بیمه مركزی ظرف مدت یك هفته از تاریخ دریافت تقاضا به منزله تایید است.
 
ماده ۵- هرگونه تبلیغ بیمه ای كه توسط نمایندگان بیمه انجام می شود باید با هماهنگی و تائید مؤسسه بیمه ذیربط باشد. مؤسسه بیمه موظف است بر تبلیغات نمایندگان خود نظارت نموده و با موارد تخلف برخورد نماید.
 
ماده ۶- عرضه كننده بیمه موظف است در وب سایت یا پرتال خود، نام ثبت شده، شماره مجوز، لوگو و شناسه ملی(اشخاص حقوقی) خود را درج نماید.
 
ماده ۷- در مواردی كه بیمه مركزی تبلیغ بیمه را مغایر با قوانین و مقررات تشخیص دهد،‌ اقدامات زیر را انجام می‌دهد:
 
۱- دستور تغییر یا اصلاح تبلیغ مطابق نظر بیمه مركزی و انتشار مجدد آن از طریق همان رسانه‌ای كه تبلیغ اولیه از آن طریق منتشر شده است.
۲- جلوگیری از ادامه انتشار تبلیغ.
۳- هرگونه اقدام دیگری كه توسط بیمه مركزی در جهت حفظ منافع عمومی مناسب تشخیص داده شود.
 
 
فصل سوم: فروش، پیشنهاد و صدور بیمه نامه
 
ماده ۸ - عرضه‌ كننده بیمه‌ موظف است كلیه اطلاعات ضروری در مورد پوشش های بیمه­‌، وظایف و تعهدات بیمه‌گر و بیمه‌گذار، میزان حق‌بیمه و نحوه پرداخت آن، استثنائات و محدودیت های بیمه‌نامه، تاریخ شروع و انقضای بیمه‌نامه و نحوه ارایه خدمات بیمه‌ای و سایر توضیحات لازم را به متقاضی خدمات بیمه به صورتی مناسب (نظیر مكتوب، الكترونیكی و غیره) اعلام نماید. این اطلاعات باید به گونه ای ارایه شود كه مقایسه خدمات بیمه ای را از نظر قیمت، مدت و شرایط برای متقاضی خدمات بیمه امكان پذیر سازد.
 
ماده ۹- فروش اجباری بیمه‌ به هر طریقی ممنوع است. در صورت اثبات فروش اجباری بیمه نامه، شركت بیمه مكلف است در صورت درخواست بیمه گذار بیمه نامه های صادره را باطل، حق‌بیمه های دریافتی را عیناً مسترد نماید.
 
ماده ۱۰- عرضه كننده بیمه مكلف است قبل از صدور بیمه نامه، فرم پیشنهاد بیمه را كه توسط متقاضی خدمات بیمه تكمیل و امضاء شده دریافت و یك نسخه را درسوابق خود نگهداری نماید.
 
ماده ۱۱- عرضه  كننده بیمه باید به نحو مقتضی پیامدهای ناشی از اظهارات خلاف واقع یا كتمان حقیقت از روی عمد را به اطلاع متقاضی خدمات بیمه برساند.
 
ماده ۱۲- عرضه كننده بیمه نباید هیچ گونه اطلاعاتی مازاد بر اطلاعاتی كه طبق قوانین و مقررات مربوط برای انجام عملیات بیمه گری ضرورت دارد از متقاضی خدمات بیمه درخواست نماید.
 
ماده ۱۳- عرضه كننده بیمه موظف است از اطلاعات شخصی متقاضی بیمه و بیمه گذاران محافظت نموده و جز به حكم قانون از افشاء و ارایه آن به اشخاص ثالث خودداری نماید.
 
ماده ۱۴- مؤسسه بیمه موظف است بیمه نامه و شرایط آن را با حروف خوانا، و عبارات قابل درك برای عموم بیمه‌گذاران تهیه نماید. مسئولیت درج صحیح اطلاعات در بیمه نامه بر عهده بیمه گر است و موارد اجمال، ابهام یا اختلاف در مندرجات بیمه‌نامه یا سایر مستندات به نفع بیمه‌گذار یا ذینفع تفسیر می‌شود.
 
ماده ۱۵- عرضه‌كننده بیمه موظف است بیمه‌گذار را متوجه اهمیت مطالعه مفاد قرارداد بیمه یا بیمه‌نامه جهت حصول اطمینان از تناسب پوشش بیمه با نیاز خود نماید.
 
ماده ۱۶- عرضه كننده بیمه موظف است بیمه‌نامه صادره را مشتمل بر شرایط عمومی و سایر شرایط به بیمه گذار تسلیم نماید.
 
ماده ۱۷- مؤسسه بیمه موظف است علاوه بر رعایت ماده سه قانون بیمه، حداقل اطلاعات و موارد زیر را در بیمه‌نامه‌های زندگی درج نماید:
 
۱- نام محصول بیمه‌ای بر اساس مصوبه شورای‌عالی بیمه یا مجوز بیمه مركزی
۲- تعریف عبارات و واژه های بكار رفته در بیمه نامه
۳- شرایط، پوشش ها و استثنائات بیمه نامه
۴- مشخصات و اقامتگاه بیمه گر، بیمه گذار، بیمه شده، ذینفع یا ذینفعان و سهم هر یك و پیامد عدم تعیین ذینفع
۵- در صورت وجود شرط مشاركت در منافع، درج آن در بیمه‌نامه و مشخص كردن شیوه پرداخت آن
۶- زمان صدور بیمه‌نامه و شروع پوشش، سررسید بیمه نامه و موعدی كه در آن سرمایه بیمه و سایر مزایا قابل پرداخت می­‌شود.
۷- مشخص كردن مبلغ سرمایه بیمه خطر فوت یا به شرط حیات و سایر مزایای قابل پرداخت و شرایط پرداخت آنها
۸- مدارك لازم برای ایفای تعهدات بیمه گر
۹- حداكثر مهلت زمانی انجام تعهدات بیمه گر
۱۰- مبلغ اقساط حق‌بیمه‌، دوره‌های پرداخت، موعد و مهلت پرداخت، زمان پرداخت آخرین قسط حق‌بیمه، شرایط معافیت از پرداخت حق‌بیمه و تصریح پیامدهای عدم پرداخت به موقع اقساط حق‌بیمه
۱۱- وجود یا عدم وجود شرط مشاركت در منافع و شیوه پرداخت آن
۱۲- ضوابط اعطای وام و نرخ سود آن
۱۳- هرگونه شرایط خاص مانند محدودیت سنی برای بیمه‌شده یا شرط خودكشی
۱۴- شرایط تبدیل بیمه‌نامه به بیمه‌نامه با سرمایه مخفف، بازخرید، تبدیل و تمدید بیمه نامه
ماده ۱۸- مؤسسه بیمه موظف است علاوه بر رعایت ماده سه قانون بیمه، حداقل اطلاعات و موارد زیر را در بیمه‌نامه‌های غیرزندگی درج نماید:
 
۱- نام محصول بیمه‌ای بر اساس مصوبه شورای‌عالی بیمه یا مجوز بیمه مركزی
۲- تعریف عبارات و واژه های بكار رفته در بیمه نامه
۳- شرایط، تعهدات، خطرات تحت پوشش و استثنائات بیمه نامه
۴- مشخصات و اقامتگاه بیمه گر، بیمه‌گذار و هر ذینفع دیگر
۵- تاریخ صدور بیمه نامه و ابتدا و انتهای بیمه
۶- حداكثر تعهد بیمه گر در هر حادثه و در مدت بیمه
۷- مدارك لازم برای ایفای تعهدات بیمه گر
۸- سهم بیمه گذار از هر خسارت (فرانشیز یا كاستنی)
۹- میزان حق‌بیمه و نحوه پرداخت آن
۱۰- فهرست و مشخصات اموال، اشخاص، منافع و یا مسئولیت‌های تحت پوشش
۱۱- موقعیت مكانی اموال منقول و غیرمنقول یا منافع تحت پوشش بیمه نامه با ذكر ارزش هر یك یا محدوده جغرافیایی پوشش بیمه نامه
 
 
فصل چهارم: رسیدگی به خسارت
 
ماده ۱۹- مؤسسه بیمه موظف است تمهیدات لازم برای اعلام خسارت توسط بیمه‌گذار، ارزیابی و پرداخت خسارت در تمامی نقاط جغرافیایی كه تحت پوشش بیمه نامه قرار دارد را فراهم و در این خصوص به بیمه گذاران اطلاع‌رسانی نماید. همچنین در تمام مراكز صدور و پرداخت خسارت و پایگاه اطلاع رسانی یا پورتال خود در خصوص نحوه رسیدگی به خسارات و فرآیند رسیدگی به خسارت، اطلاع رسانی مناسب را انجام دهد. همچنین در خصوص اعلام نحوه و فرآیند رسیدگی به خسارت در تمام مراكز صدور، پرداخت خسارت و پایگاه اطلاع رسانی یا پورتال خود، اقدامات لازم را به عمل آورد.
 
ماده ۲۰- مؤسسه بیمه موظف است ترتیبی اتخاذ نماید كه كلیه مراكز پرداخت خسارت آن با یكدیگر در ارتباط باشند به نحوی كه دریافت خسارت از كلیه مراكز پرداخت خسارت آن شركت امكان پذیر باشد.
 
ماده ۲۱- عرضه كننده بیمه موظف است در اولین مراجعه (حضوری یا غیرحضوری) زیان دیده یا بیمه گذار برای دریافت خسارت، فهرست كامل مدارك لازم جهت بررسی و رسیدگی به خسارت، فرایند و مدت زمان رسیدگی، روش های جبران خسارت و رویه های داخلی حل و فصل شكایات را به زیان دیده یا بیمه گذار را اعلام یا ارایه نماید.
 
ماده ۲۲- مؤسسه بیمه باید بعد از دریافت كلیه مدارك مربوط به خسارت حداكثر ظرف مدت ۳۰ روز، مدارك را بررسی و نتیجه را اعلام نماید و در صورت احراز عدم استحقاق دریافت خسارت مراتب را همراه با ذكر دلایل به طور مكتوب به بیمه‌گذار یا زیان دیده اعلام نماید و در صورت قبول خسارت، مؤسسه بیمه موظف است حداكثر ظرف مدت ۱۵ روز پس از قبول خسارت آن را پرداخت نماید. در مواردی كه پرداخت خسارت پس از تكمیل مدارك مثبته از سوی بیمه‌گر، به تأخیر می‌افتد، طبق حكم ماده ۵۲۲ آئین دادرسی مدنی عمل می شود
 
تبصره- مواردی كه طبق قانون مدتی كمتر از مدت فوق برای پرداخت خسارت تعیین شده از حكم این ماده مستثنا است.
 
ماده ۲۳- اخذ رضایت‌نامه توسط شركت‌های بیمه برای پرداخت خسارت صرفاً بر اساس متن نمونه رضایت‌نامه‌ای خواهد بود كه توسط بیمه مركزی تهیه و ابلاغ می‌شود.
 
ماده ۲۴ - پس از احراز تعهد بیمه‌گر و مشخص شدن میزان آن در مواردی كه به هر دلیل، شناسایی ذینفع بیمه زندگی ظرف مدت ۳۰ روز پس از احراز فوت بیمه شده یا سررسید بیمه نامه امكان‌پذیر نباشد، مؤسسه بیمه موظف است ضمن اطلاع رسانی به روش های كارا و مؤثر، مزایای قابل پرداخت را در یكی از بانك ها با هدف پرداخت سود به ذینفع، سرمایه‌گذاری نماید.
 
فصل پنجم: فرایند رسیدگی به شكایات بیمه ای
 
ماده ۲۵- مؤسسه بیمه موظف است با درج اطلاعیه در تمام مراكز صدور و پرداخت خسارت، در خصوص نحوه رسیدگی به شكایات بیمه‌ای و فرآیند رسیدگی به شكایات اطلاع رسانی نماید.
ماده ۲۶- مؤسسه بیمه موظف است واحد رسیدگی و پاسخگویی به شكایات تحت نظارت و مسئولیت مستقیم مدیرعامل ایجاد و امكان دسترسی آسان برای عموم بیمه‌گذاران را در سطح كشور جهت طرح شكایات مربوطه فراهم نماید به گونه ای كه حداكثر ظرف مدت ۲۰ روز شكایات رسیدگی شوند.
ماده۲۷- در صورت عدم رسیدگی به شكایات بیمه ای در شركت بیمه، بیمه‌گذاران، بیمه‌شدگان یا صاحبان حقوق آنها می‌توانند موضوع مورد اختلاف را به صورت كتبی و همراه مدارك و دلایل لازم به بیمه مركزی اعلام و تقاضای رسیدگی نمایند. بیمه مركزی در صورت لزوم موضوع را همراه با مستندات آن برای ارایه توضیحات لازم به شركت بیمه ذیربط اعلام خواهد نمود. شركت بیمه موظف است حداكثر ظرف مدت دو هفته پس از دریافت مدارك فوق، پاسخ خود را به صورت مستدل و مستند به بیمه مركزی اعلام نماید.
ماده ۲۸- بیمه مركزی پس از بررسی شكایات واصله نظر خود را در مدت زمان متعارف به صورت مكتوب به طرفین اعلام خواهد نمود. نظر بیمه مركزی برای شركت بیمه ذیربط لازم‌الاجرا است.
ماده ۲۹- شركت‌های بیمه موظفند اطلاعات مربوط به شكایات بیمه‌گذاران از نمایندگان و كارگزاران (دلال رسمی) بیمه را به طور كامل با مدارك و مستندات بشرح زیر، هر شش ماه یكبار برای بیمه مركزی ارسال نمایند:
الف- تعداد شكایت‌های دریافتی از هر نماینده یا كارگزار
ب- تعداد شكایت‌های رسیدگی شده 
ج- میزان خسارت یا غرامت پرداختی به شاكیان
 
 فصل ششم: نظارت بر اجرا
 
ماده۳۰- بیمه مركزی بر حسن اجرای مفاد این آیین نامه نظارت می‌نماید و در صورت قصور یا تخلف در اجرای آن حسب مورد و متناسب با قصور یا تخلف مربوطه اقدامات ذیل رابه عمل آورد:
 
۱-    تذكركتبی به مسئول فنی یا مدیر یا معاون فنی یا مدیرعامل یا هیئت مدیره شركت بیمه
۲-    پیشنهاد تعلیق فعالیت شركت بیمه در یك یا چند رشته بیمه ای معین به شورای‌عالی بیمه
۳-    پیشنهاد لغو پروانه فعالیت شركت بیمه برای تمام رشته ها یا رشته های معین به شورای‌عالی بیمه
۴-    تذكركتبی به دلال رسمی بیمه یا دستور تذكر به نماینده بیمه توسط شركت بیمه ذیربط و در صورت تكرار، محدود یا معلق نمودن فعالیت وی
۵-    لغو پروانه دلال رسمی بیمه یا دستور لغو پروانه نمایندگی بیمه توسط شركت بیمه
تبصره ۱- بیمه مركزی مراتب لغو پروانه شركت بیمه و اطلاعاتی كه از لحاظ منافع بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنها لازم باشد را به هزینه شركت بیمه در روزنامه رسمی كشور و یكی ازروزنامه های كثیرالانتشارآگهی می‌نماید.
تبصره ۲- در رشته بیمه شخص ثالث اتومبیل با شركت بیمه متخلف حسب مورد برابر مقررات مندرج در ماده ۲۸ قانون اصلاح قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث رفتار خواهد شد.
ماده ۳۱- شركت های بیمه موظفند یك نسخه از بخشنامه‌ها یا دستورالعمل‌های مرتبط با نحوة صدور بیمه‌نامه یا پرداخت خسارت در رشته‌های مختلف را همزمان با ابلاغ به واحدهای ذیربط خود، به بیمه مركزی نیز ارسال نمایند. در صورت مغایرت بخشنامه‌های مذكور با قوانین و مقررات، بیمه مركزی مراتب را جهت اصلاح به شركت بیمه منعكس می‌نماید.
 
فصل هفتم: سایر مقررات
 
ماده ۳۲- كلیه عرضه كنندگان بیمه موظفند:
۱- هر گونه تغییر آدرس خود را در اسرع وقت و حداكثر طی یك هفته به اطلاع بیمه گذاران خود برسانند.
۲- در صورت درخواست بیمه‌گذار یا الزام قانونی، هر گونه تغییر در پوشش بیمه ای یا تغییر در شرایط بیمه نامه را پس از طی مراحل قانونی با صدور الحاقیه در اسرع وقت و حداكثر طی یك هفته به انجام رسانند.
۳- در صورت درخواست بیمه گذار برای صدور بیمه‌نامه المثنی، در اسرع وقت و حداكثر طی یك هفته نسبت به صدور بیمه نامه المثنی با لحاظ سوابق بیمه‌گذار اقدام نمایند.

ماده ۳۳- شركت های بیمه مكلفند دراجرای مفاد این آیین نامه اصلاحات لازم را در فرم‌های پیشنهاد بیمه نامه، قراردادهای بیمه، بیمه‌نامه‌ها و شرایط و ضمایم پیوست آن به عمل آورده و نسخه  ای ازآن را حداكثر ظرف مدت سه ماه به بیمه مركزی ارسال نمایند.

تماس با سامان

آدرس: تهران، خیابان خالد اسلامبولی (وزراء)، شماره ۱۲۳
کدپستی: ۱۵۱۳۸۱۳۱۱۸
تلفن مرکز ارتباط با سامان: ۸۹۴۳-۰۲۱
نمابر: ۸۸۷۰۰۲۰۴


واحد بازرسی و نظارت:
ایمیل: complain[at]samaninsurance[dot]ir

بیمه سامان را دنبال کنید

text